Zanieczyszczenia przemysłowe

 

Odpady przemysłowe, to odpady powstające w toku działalności gospodarczej, częściowo nie do uniknięcia. Nadkład w górnictwie odkrywkowym, kopaliny towarzyszące, produkty uboczne i substancje w obiegu produkcyjnym oraz ścieki i pyły emitowane do powietrza atmosferycznego są w sensie prawnym uważane za odpady nieuciążliwe dla środowiska i tylko rejestrowane. Pozostałe odpady są uciążliwe dla środowiska i za ich składowanie pobiera się opłaty.

Uciążliwość odpadów przemysłowych wynika z ich toksyczności, rozpuszczalności w wodzie, pylenia, wydzielania par lub gazów, przez co wpływają szkodliwie na glebę, wody powierzchniowe i podziemne, atmosferę, na warunki produkcji rolnej w ich sąsiedztwie i zawsze na walory estetyczne i wypoczynkowe krajobrazu. Odpady przemysłowe dzielą się na cztery grupy wg stopni uciążliwości i stosownie do tego są zróżnicowane opłaty. Do grupy I i II należą odpady niebezpieczne, zawierające metale ciężkie, związki arsenu, zużyte oleje i smary, odpady azbestowe, odpady organiczne i sanitarne. Rejestrowane są odpady tych zakładów przemysłowych, które wytwarzają rocznie co najmniej l tys. t. Z ogólnej masy 1872 mln t odpadów przemysłowych, nagromadzonych na składowiskach, największy udział mają odpady górnicze, poflotacyjne, popioły i żużle elektrowni, fosfogipsy, żużle hutnictwa żelaza.

Dążenie do maksymalnej technizacji życia, gdyż tylko człowiek potrafi przekształcić surowce w ten sposób, aby stały się użytecznymi produktami. Proces produkcji daje odpady różnego rodzaju, zużywana jest energia, której wytworzenie bardzo poważnie obciąża środowisko.

Antropogeniczne źródła zanieczyszczeń dzielą się na:

  • punktowe – np. odosobnione punkty zrzutu ścieków, kominy zakładów przemysłowych

  • obszarowe – należą do nich : duże miasta, zlewnie rzek, tereny rolne, pola uprawne, łąki, wysypiska odpadów

  • liniowe – drogi samochodowe, szlaki kolejowe, kanały ściekowe

More

Bambus- roślina energetyczna

Biomasa ma obecnie największy potencjał w zakresie odnawialnych źródeł energii. Biomasa to materia organiczna, która ulega biodegradacji, pochodząca m.in. z oczyszczalni ścieków, składowisk odpadów i rolnictwa. Najpowszechniejszym zastosowaniem biomasy w rolnictwie jest spalanie jej w kotłach, aby wytworzyć energię elektryczną i ciepło lub poddawanie jej fermentacji w celu produkcji biogazu. W szacie roślinnej nadającej się do upraw energetycznych wyróżnia się wiele rodzajów roślin. Są to rośliny uzyskujące duże przyrosty biomasy w stosunkowo krótkim czasie, nadającej się głównie do spalenia, uzyskując energię cieplną. Stanowią one doskonałe zamienniki węgla brunatnego, surowce do produkcji gazu opałowego i etanolu, zmniejszają zależność kraju od importu energii, są paliwem szczególnie przydatnym dla małych i średnich systemów energetycznych.

 Doskonała rośliną energetyczną jest bambus. Bambus zaliczany jest do traw, dzięki czemu można mu przypisać takie cechy jak szybkość wzrostu, samo utrzymywanie się wzrostu, drewnopodobne właściwości, przechwytywanie węgla, zapobieganie wyjaławianiu ziemi, doskonałe możliwości adaptacyjne. Stanowi doskonałą uprawę energetyczną pod biomasę. Uprawiany w dogodnych warunkach może rosnąć bardzo szybko. Gleba zyskuje na żyzności, jest bogata w składniki odżywcze i umożliwia dalszy, szybko wzrost roślin. Jedną z głównych właściwości bambusa jest zdolność do przechwytywania węgla. Bambus doskonale dostosowuje się do zaistniałych warunków klimatycznych, dlatego można go hodować niemalże wszędzie.

More

EKO przedsięwzięcie – Targi Kołobrzeg 2014

Polska Fundacja Ekologiczna we współpracy z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie organizuje I Międzynarodowe Forum Ekologiczne, które odbędzie się w dniach 16-18 września 2014 roku w Kołobrzegu. W ramach Forum odbędą się również Targi Ekologiczne EKO Kołobrzeg 2014.
Targi Ekologiczne EKO Kołobrzeg 2014 to ponad 100 wystawców związanych z branżą ekologiczną min. gospodarka odpadami, odnawialne źródła energii, ochrona środowiska, gospodarka wodna, żywność ekologiczna i wiele innych. Dla wystawców przygotowaliśmy 5000 m2 powierzchni wystawowej oraz 1000 m2 w hali targowej. Szacowana liczba uczestników Targów – 5000 osób. Uczestnikami Targów będą przedstawiciele samorządów, świata nauki, gospodarki, mediów, biznesu, a przede wszystkim osoby i firmy związane z ekologią.
Najważniejszym punktem Targów będzie Centrum Informacyjne Finansowania Inwestycji Proekologicznych, w którym przedstawiciele Ministerstwa Środowiska, Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Wojewódzkich Funduszy Ochrony Środowiska, eksperci z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego, Zachodniopomorskiej Agencji Rozwoju Regionalnego, a także Banku Ochrony Środowiska będą udzielali informacji na temat finansowania inwestycji.
Wszelkie szczegółowe informacje dotyczące Targów znajdują się na Naszej stornie internetowej: PRZEJDŹ TUTAJ

Załączniki:
– Formularz Zgłoszeniowy Eko Kołobrzeg (POBIERZ)
– Oferta Specjalna dla Członków ZKŻ (ZOBACZ)
– Pobierz Formularz Zgłoszeniowy (POBIERZ)

More

„Komercjalizacja wiedzy w branży energii odnawialnej, w aspekcie trendów i zmian technologicznych”

Branża energii odnawialnej niesie przed sobą wiele możliwości pozyskania kapitału, w wyniku wykorzystania tzw. fali pędu oraz napięć, które determinują powstawanie nowych i coraz bardziej nowoczesnych i efektywnych rozwiązań . Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że zmiany przepisów prawa w zakresie odnawialnych źródeł energii, które w wielu krajach zachodnich zwiększyły innowacyjność, w zakresie produkcji nowych rozwiązań OZE.
Aby móc ocenić znaczenie tych innowacji, konieczne jest rozpoznanie ich w aspekcie komercjalizacji wiedzy, czyli procesu powstawania produktu lub usługi i jej finalny efekt komercyjny dla producenta, czy pośredników procesu sprzedaży.
Jednym ze wskaźników oceny potencjału komercyjnego rozwiązań jest dokonanie analizy innowacyjności, która jest wyznacznikiem możliwości wykorzystania niszy w branży, której dotyczy.
Potencjał innowacyjny polskich przedsiębiorstw  stanowił połowę liczby wprowadzonych innowacji w porównaniu z firmami krajów zachodnich tj. Niemcy, Belgia, Estonia, czy Finlandia, według danych PARP z roku 2008r.[1]
Słownikowa definicja samej komercjalizacji dotyczy stwierdzenia „oparcie działalności na zasadach rynkowych”[2], co oznaczać może przedstawienie pewnego rozwiązania do celowej weryfikacji szerokorozumianego rynku, w celu dokonania inwestycji lub innowacyjnego przedsięwzięcia o charakterze komercyjnym. Podstawowe formy komercjalizacji dotyczą trzech dróg, które są powszechnie wykorzystywane przez instytuty badawcze oraz uczelnie i poszczególnych naukowców. Dotyczą one:

a)      Sprzedaży wyników badań naukowych
b)      Sprzedaży licencji, a w tym sprzedaży wartości materialnej lub niematerialnej
c)       Wniesienia pewnej wartości badawczej, innowacyjnej lub technologii czy patentu do własności przedsiębiorstwa np. w ramach spółki spin-off.
Powyższe możliwości, choć stosowane od wielu lat nie są jednak na tyle określone, by w łatwy sposób można było dokonać wyliczeń, które określą wartość transferowanych dóbr. Oczywistym faktem jest konieczność zastosowania mechanizmów rynkowych, które dotyczą komercjalizowanego zasobu, lecz do najbardziej kłopotliwych w tym aspekcie należy:
1)      Wycena wartości realizowanego badania lub koncepcji wprowadzanej technologii
2)      Oszacowanie parametrów wzrostu, stagnacji i regresji innowacyjnego rozwiązania na linii czasu, z uwzględnieniem trendów technologicznych w danej i innych branżach skorelowanych obszarowo z daną technologią.
3)      Wycena technologii we wstępnej fazie (np. prototypu), która jest obwarowana czynnikami zewnętrznymi, które decydują o szansach przedsięwzięcia, np. w standardowym zestawieniu analizy SWOT.

Bariery komercjalizacji  z punktu widzenia naukowców
Komercjalizacja wiedzy napotyka na szereg barier związanych z udziałem samego naukowca, do których można zaliczyć m.in. wyraźny brak czasu na działania naukowo-komercyjne, szczególnie z punktu widzenia obciążeń dydaktycznych przyznawanych na uczelniach wyższych, a także braki w partnerach, którzy według naukowców są niezbędni w procesie komercjalizacji. Innymi barierami, które naukowcy uznają za zasadne jest niedostateczna suma środków finansowych przeznaczona na badania, braki ekspertyz, które charakteryzują technologię pod względem rynkowym, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego zwrotu inwestycji i jej dochodowości.
Na wartość komercyjną mają wpływ takie części składowe jak: pomysł, który determinuje zasadność i niemal wszelkie późniejsze etapy prac. Od pomysłu zależy, czy wypracowana wartość będzie należała do usługi, w jakiej branży zostanie zakwalifikowana, jaki niezbędny potencjał i zespół zasobów naukowo-technicznych będziemy musieli zaangażować w proces badań, jakie zasoby i potencjał menedżerski będzie niezbędny do wprowadzenia produktu z komercjalizacji na rynek, itd…

Wycena aktywów niematerialnych w czasie
Zasady wyceny aktywów niematerialnych i materialnych są zasady oparte na wskaźnikach inwestycyjnych tj. :
npv-wskaznik-inwestycyjny2Wartości bieżącej netto, która wyznaczona jest jako suma zdyskontowanych nakładów inwestycyjnych, pomniejszona o wartość nakładów, które należało ponieść na wytworzenie technologii i wykonanie wszelkich badań i ekspertyz aby ją wytworzyć i wprowadzić na rynek:

wewn.st.zwr-wskaznik-inwestycyjnyKolejnym ważnym wskaźnikiem jest wewnętrzna stopa zwrotu, która świadczy o tym, w jakim stopniu inwestycja jest opłacalna,  w porównaniu z poziomem (progiem) opłacalności zadeklarowanej przez inwestora lub przez rynek.

Najtrudniejszym elementem wyceny wartości inwestycyjnej, jest oczywiście wycena badań oraz samej technologii energii odnawialnej, np. układu hybrydowego dwóch urządzeń, które synergicznie tworzą wartość energetyczną, z możliwością zmagazynowania jej w pewnej przestrzeni technologicznej.

Czynniki związane z komercyjną wartością samej technologii:

Każda technologia, a w zasadzie jej wykonanie i wdrożenie, może być odwzorowane / opisane w postaci kryteriów składających się na jej wartość. Wartość ta będzie zależała głównie od uwarunkowań rynkowych lub przewidywalnych zachowań rynku w wyniku wprowadzenia nowej technologii.

W zakresie wprowadzania innowacyjnych rozwiązań będą się tu liczyły m.in. czynniki popytu i podaży, a także szczegółowe rozpisanie interesów grup i podmiotów będących użytkownikami danej technologii.

Energia odnawialna jest źródłem z którego czerpie już większość krajów europejskich i gospodarek światowych. Wprowadzanie przepisów ułatwiających tworzenie innowacyjnych przedsięwzięć w dziedzinie energii odnawialnej oraz realizacja prac rozwojowych determinuje możliwość wprowadzania nowych technologii do obrotu krajowego i międzynarodowego.

Czy zatem energia odnawialna dla Polaków jest ważna? Według raportu Raport z badania dotyczącego akceptacji dla odnawialnych źródeł energii i perspektywy dla ich rozwoju w polskich gminach z grudnia 2013r. wynika, że aż 83% Polaków twierdzi, że tak.

Według zapotrzebowania energii, czyli popytu na źródła energii do celów grzewczych, stwierdzono, iż to właśnie urządzenia oparte na energii cieplnej (aż 31% badanych), byłyby wybierane przez potencjalnych nabywców.

Technologie Odnawialnych Żródeł Energii, zasięg teoretyczny i praktyczny
Powstawanie nowych technologii w jednej branży warunkuje możliwość rozwoju w kolejnych, dając szanse na coraz nowocześniejsze podejście do budowania potencjału komercyjnego i coraz szersze zastosowanie rozwiązań w wielu obszarach i dziedzinach życia.

Odnawialne źródła energii mają dziś zastosowanie zarówno w technologiach, które powstają dla medycyny, techniki, przemysłu chemicznego oraz dla innych branż, ze szczególnym uwzględnieniem inżynierii lądowej i środowiska.
Powszechnie wiadomo, iż odnawialne źródła energii dotyczą taki zasobów jak:    zasoby energii wiatru,

  •     zasoby energii słońca
  •     zasoby energii geotermalnej
  •     zasoby energii fal morskich, pływów rzek i prądów wodnych

Mało się mówi o doskonaleniu technologii, które umożliwiają pozyskiwanie energii także bezpośrednio z otoczenia, m.in. energii cieplnej lub pozyskiwanie energii, wykorzystując zjawiska magnetyczne i grawitację.
Postępy technologiczne w obrębie energii odnawialnej pociągały za sobą falę zmian w zakresie nastawienia do produkcji. Pomimo szeregu rozwiązań stosowanych dotychczas przy uwzględnieniu wielu obszarów interdyscyplinarnych wiedzy, w dalszym ciągu istnieje potencjał do tworzenia technologii opartych na coraz to nowych, bardziej oszczędnych, bardziej ekologicznych, z zastosowaniem coraz trwalszych materiałów.

mgr inż. Paweł Materka

logotypy

More

Przemysłowe wykorzystanie węglowodorów

Węglowodory mają szerokie zastosowanie w przemyśle, gdyż występują w środowisku w postaci gazów, cieczy, a nawet ciał stałych. Postać gazową przyjmują w czterech pierwszych postaciach węglowodorów nasyconych szeregu homologicznego (metan, etan, propan, butan), natomiast postać ciekłą i gazową mogą przyjmować postać węglowodorów aromatycznych i nienasyconych. Węglowodory są  głównymi składnikami paliw energetycznych. Przykładem mogą być tutaj gaz ziemny, ropa naftowa, a także biogaz. Warto wiedzieć, że paliwa te w przeważającej części zbudowane są z metanu i jego homologów (etanu, propanu, butanu).

Węglowodory są składnikami ropy naftowej, jednak ich skład chemiczny znacznie różni się, w zależności od miejsca wydobywania. Na przykład ropa rosyjska posiada w swoim składzie węglowodory o budowie pierścieniowej, natomiast ropa pensylwańska wyłącznie węglowodory nasycone. Nie wchodząc zbytnio w różnorodny skład węglowodorów, można nadmienić, że znalazły one zastosowanie w wielu dziedzinach przemysłu, gdyż wiele materiałów i związków jest pochodnych ropie naftowej, która jest głównym źródłem pozyskania tych ważnych substancji.

Przemysław Korski

More

Optymalizacja urządzeń grzewczych

Problematyka pracy zastosowanych w ciepłowni urządzeń grzewczych na potrzeby ogrzewania budynku jest złożona. Niezwykle ważna jest bowiem optymalizacja wydajności urządzeń, która zagwarantuje użytkownikowi optymalizację kosztów zużycia energii, przy zachowaniu wymaganej temperatury pomieszczeń.  Dla celów ogrzewnictwa przyjmuje się trzy podstawowe rodzaje temperatur, które umożliwiają analizę wymiany ciepła pod kątem utrzymania odpowiedniej temperatury w budynku mieszkalnym.

Pierwsze rozróżnienie dotyczy temperatury powietrza wewnętrznego i zewnętrznego, czyli tą która występuje w środowisku domowym oraz tą, która panuje na zewnątrz (tw i tz). Oczywistym jest, że dla potrzeb związanych z określeniem zapotrzebowania na ciepło, należy ustalić temperaturę obliczeniową powietrza zewnętrznego, będącą wyjściową do dokonania stosownych wyliczeń. Według praw teorii wymiany ciepła, przy matematycznej analizie przyjmujemy temperaturę bieżącą, która jest różnica pomiędzy temperaturą powietrza wewnętrznego (środowisko cieplejsze), oraz powietrza zewnętrznego (środowisko zimniejsze).

Po jej wyliczeniu możemy określić bieżące zapotrzebowanie na ciepło na potrzeby centralnego ogrzewania, które jest wprost proporcjonalne do temperatury bieżącej oraz odwrotnie proporcjonalna do różnicy temperatury powietrza wewnętrznego oraz temperatury obliczeniowej, która jest przyjęta jako najniższa występująca w danym rejonie (około -20 stopni C). Szczegółowa analiza jest niezbędna do tego, by właściwie oszacować ilość ciepła potrzebnego do ogrzania domu w sezonie grzewczym. Wynosi on dla Polski około 4600 godzin i rozpoczyna się, gdy średnia dobowa temperatura spada poniżej 12 stopni C.

Według przyjętych założeń oraz wzoru, temperatura zewnętrzna powinna mieścić się w granicach 12 stopni C oraz przyjętej temperatury obliczeniowej. Jeżeli temperatura zewnętrzna spadnie poniżej temperatury obliczeniowej, zastosowane urządzenia grzewcze nie pokryją oczekiwań związanych z ogrzaniem pomieszczeń co będzie przyczyną do obniżenia temperatury wewnętrznej, ponieważ wydajność musiałaby osiągnąć ponad 100% maksymalnej dla danego typu urządzeń, co jest często nie wykonalne, a na pewno nie jest zalecane pod katem wytrzymałości technologicznej i bezpieczeństwa pracy.

mgr inż. Paweł Materka

More

Opady i ich wpływ na inżynierię środowiska

Średnie roczne sumy opadów w Polsce oscylują w granicach 600-650 mm. Ostatnie powodzie zmieniają średnioroczne szacunki z ostatniego okresu sprawozdawczego, ale sumy opadów mierzone są w perspektywie kilkunastu, kilkudziesięciu, a nawet kilkuset lat. Na terenach górskich, ale także na obszarach pojezierzy i pasa nadmorskiego, opady są większe, co należy przypisać obecności morza lub pofałdowania terenu. Na pozostałym obszarze, równomierne warunki opadowe wynikają z tego, iż nie występują na tym terenie żadne naturalne przeszkody, na których mogłyby się zatrzymywać masy wilgotnego powietrza atlantyckiego. W okresach letnich występuje zwiększenie natężenia opadów. Jest to związane z częstymi ochłodzeniami ciepłego i wilgotnego powietrza, np. przy przechodzeniu frontu z ciepłego do chłodnego. Prowadzi to do szybkiej kondensacji pary wodnej, w wyniku czego powstają chmury deszczowe.  Średnie sumy opadów, w rozbiciu na poszczególne miesiące można znaleźć (TUTAJ). wielkości opadów mają związek z projektowaniem urządzeń inżynierii środowiska oraz budynków i budowli. jednym z przykładów może być projektowanie sieci drenażowej. przy jej zakładaniu należy obliczyć średnicę rurociągu na danym terenie, a jednym z czynników, który ma wpływ na natężenie przepływu jest suma opadów na danym terenie. W zależności od potrzeb należy ją przeliczyć do odpowiednich jednostek i wprowadzić do obliczeń. Oczywiście należałoby także założyć, iż bierzemy nie tylko roczne opady, ale powinniśmy wziąć pod uwagę  sumę opadów, z danego miesiąca, która występuje na danym terenie w największym rozmiarze.

More

Oszczędność, a komfort użytkowania urządzeń energii odnawialnych

Aby móc oszczędzić energię, w początkowej fazie musimy sobie zadać pytanie jakiego rodzaju energię chcemy oszczędzać. Jeżeli mamy na myśli energię elektryczną, to najlepszym rozwiązaniem będzie zastosowanie urządzeń, które będą dostosowane do naszego obiektu i warunków w których się on znajduje. Nasza decyzja będzie określona także wielkością energii, którą chcemy oszczędzić / pozyskać ze źródeł odnawialnych. Oszczędności mogą wynikać bowiem z odpowiedniego zagospodarowania zasobów, które mamy do dyspozycji. Jednym z nich będą oczywiście zasoby energii słonecznej. Energia ta nie może być pozyskana i w sposób bezpośredni przetworzona na energię elektryczną. Dzięki zastosowaniu ogniw fotowoltaicznych, istnieje taka możliwość. Inny rodzaj energii przy wykorzystaniu zasobu Słońca powstaje przy użyciu kolektorów słonecznych. Nie jest to jednak energia elektryczna, ale energia cieplna. W kolektorach słonecznych rozgrzewa się pewien roztwór alkoholowy, który w dalszej kolejności ogrzewa zasobnik z wodą użytkową lub inny rodzaj magazynu wody, np. do centralnego ogrzewania. Energia wiatrowa kojarzy nam się z wielkimi farmami wiatrowymi zorientowanymi na obszarach wiejskim i produkującymi / odsprzedającymi energię do sieci elektrycznej. Nieco mniejsze urządzenia mogą mieć zastosowanie w gospodarstwach domowych (głównie dla domów), jednak istnieje wiele czynników, które będą miały bezpośredni wpływ na ich efektywność. Jednym z nich jest wysokość, na której zamontowana będzie konstrukcja, inną technologia i sposób podłączenia, jeszcze inną moc i sposób przekazywania/gromadzenia energii. Urządzenia można łączyć w tzw. Układy, które umożliwiają efektywne gospodarowanie zasobami w obiekcie. Szczególnym rodzajem jest układ współpracujący z pompą ciepła. Pompy są urządzeniami, które działają podobnie, ale odwrotnie do pospolitych w gospodarstwach domowych chłodziarek. Ich funkcjonowanie oparte jest na podstawowych zasadach termodynamiki, a sposób przekazywania ciepła (pompowania ciepła), odbywać się może z użyciem pary wodnej, gazów, cieczy. Sposobów funkcjonowania pomp jest wiele, ponieważ technologie tworzyły się na przełomie kilkudziesięciu lat. Pompy ciepła nie są czystym źródłem energii, ponieważ ich zastosowanie jest związane z koniecznością zapewnienia zewnętrznego źródła zasilania, które przepompuje ciepło z jednego do drugiego środowiska. Układy oszczędzania energii są powszechnie znane i im bardziej sprawny jest dany układ, tym większy jest komfort używania tego typu urządzeń w gospodarstwach.

More

Bezpłatna energia z wiatru, czekamy na ustawę o OZE

Energetyka odnawialna jest obecnie popularnym tematem, dlatego też zgodnie z polityką Unii Europejskiej a mianowicie dyrektywą 2009/28/WE dotyczącą promowania energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, Polska opracowuje ustawę o odnawialnych źródłach energii. Zgodnie z dyrektywą UE ustawa OZE promować będzie małe instalacje i mikroinstalacje czyli energetykę rozproszoną.  Ministerstwo Gospodarki w celu zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, oraz optymalizacji dostępnych lokalnie zasobów, podjęło decyzję o promowaniu przydomowych instalacji w tym elektrowni wiatrowych, co pozwoli na zwiększenie niezależności energetycznej odbiorców. Potencjalny wytwórca energii elektrycznej musi ponieść określone nakłady inwestycyjne, które szacuje się dla małych instalacji wiatrowych na około 8 mln zł za zainstalowanie 1 MW. Dlatego też, podobnie jak w krajach rozwiniętych, proponuje się system taryf stałych, który gwarantuje zakup całości wytwarzanej energii elektrycznej po niezmiennej cenie w okresie z góry ustalonym. Taki system pozwala wytwórcy na zwrot kosztów budowy instalacji. Wszystkie te działania mają zachęcić potencjalnych producentów energii elektrycznej do zakładania przydomowych instalacji opartych o odnawialne źródła energii. Dodatkowym aspektem przemawiającym za tego typu rozwiązaniami jest fakt, iż w niektórych rejonach Polski nadal występują przerwy w dostawie energii elektrycznej. Decydując się na przydomową elektrownię wiatrową należy odpowiedzieć sobie na pytanie czy jest to najlepsze dostępne na naszym terenie odnawialne źródło energii. Czy jesteśmy w stanie spełnić stawiane wymogi np. zachowanie odpowiedniej odległości od budynków mieszkalnych, która waha się w granicach od 20 m do 100 m w zależności od typu turbiny. Jeżeli jesteśmy zdecydowani na tego typu inwestycję należy zastanowić się gdzie postawić elektrownię wiatrową, oprócz wcześniej wspomnianej odległości od budynków, należy pamiętać o maksymalnym wykorzystaniu potencjału wiatru co zwiększy ilość energii produkowanej przez turbinę. Ważnym jest aby elektrownia wiatrowa produkowała maksymalnie dużo energii, wiążę się to bezpośrednio z szacowanym kosztem zwrotu, bo im więcej energii wytworzymy tym poniesione nakłady inwestycyjne szybciej się zwrócą. Głównymi elementami elektrowni wiatrowej są wirnik, generator, turbina, przekładnia i wieża. W przypadku przydomowych instalacji turbiny wiatrowe umieszcza się na masztach do 1,5 m w przypadku lokalizacji na dachu, lub też 15 – 20 m nad poziomem gruntu. Zasadniczym elementem elektrowni wiatrowej jest turbina wiatrowa, w zależności od położenia osi obrotu wirnika rozróżniamy turbiny o poziomej osi obrotu – HAWT (Horizontal Axis Wind Turbine) oraz turbiny o pionowej osi obrotu – VAWT (Vetrical Axis Wind Turbine) Wśród turbin HAWT wyróżnić można między innymi turbiny wielopłatowe, wyposażone w dyfuzor czy wykorzystujące efekt Magnusa, są to najczęściej turbiny o dużych mocach. Z kolei turbiny typu VAWT zaliczane są do mikro i małych turbin, zaliczamy do nich turbiny rotorowe Savoniusa, Darrieus’a, H-Rotor oraz turbiny świderkowe.

More

Zmniejszanie objętości odpadów za pomocą odpowiednich urządzeń

Odpady komunalne definiowane są jako odpady powstające w gospodarstwach domowych oraz u innych odbiorców, które nie zawierają odpadów niebezpiecznych a swoim składem lub charakterem zbliżone są do odpadów powstających w gospodarstwach domowych. Ustawa o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. określa hierarchię sposobów postępowania z nimi. I tak w pierwszej kolejności powinno dążyć się do zapobiegania powstawaniu odpadów. W przypadku gdy niemożliwe jest uniknięcie ich powstaniu, należy poddać je odzyskowi. Posiadacz odpadów zobowiązany jest do ich przygotowania do ponownego użycia, poddaniu recyklingowi lub jeżeli jest to niemożliwe innym procesom odzysku. Jako ostatni sposób postępowania z odpadami ustawa podaje unieszkodliwianie. Jedną z metod pozwalających na ograniczenie ilości odpadów komunalnych kierowanych do utylizacji jest ich segregacja u źródła wytworzenia. Proces ten może być realizowany na dwa sposoby, poprzez segregację workową lub kontenerową. Oba sposoby opierają się na tej samej zasadzie, a mianowicie odpady komunalne zaraz po wytworzeniu trafiają do specjalnie oznakowanych worków czy też kontenerów, zgodnie z materiałem z jakiego zostały wyprodukowane. Metoda segregacji u źródła zapewnia zachowanie czystości odpadów komunalnych oraz pozwala na ich odzysk lub recykling. Segregacja odpadów może być również realizowana już w samej sortowni, gdzie dowożone są odpady zmieszane. Sortowanie odbywa się na odpowiednich urządzeniach, między innymi płaskich sitach wibrujących, które oddzielają surowce wtórne od frakcji drobnej. Odzysk samego surowca wtórnego odbywa się w kabinie sortowniczej, gdzie może trafiać do specjalnych worków lub prasokontenerów. Obecnym na rynku rozwiązaniem pozwalającym na zmniejszenie objętości odpadów komunalnych są prasokontenery, które stosowane są w celu osiągnięcia wysokiego stopnia zagęszczenia. W zależności od typu dostępne są urządzenia do zbiórki selektywnej lub odpadów zmieszanych.

More